Fernando Aramburu - autor Patrii gościem Warszawskiech Targów Ksiązki

PatriaSpośród wielu kwietniowych premier  tytuł „Patria” zasługuje na szczególną uwagę Czytelników. Słowa autora  „Nie możemy pozwolić, by nienawiść zatruła nam życie” są ważne nie tylko w kontekście akcji powieści. Gorąco zachęcam do lektury. Miło nam również poinformować, że autor odwiedzi Polskę w maju tego roku. Będzie gościł na Warszawskich Targach Książki i odwiedzi Kraków.

Jedna z najważniejszych książek ostatniej dekady w Hiszpanii

„Wnikliwy opis upadku moralne go wywołanego przemocą”.

Mario Vargas Llosa, „El País”

 Porażający obraz kilkudziesięciu ostatnich lat historii Kraju Basków – od połowy lat 80. do 2011 roku – stworzony z  opowieści o losach członków dwóch baskijskich rodzin. Książka o ludzkim strachu, zniszczonych przyjaźniach i związkach, bezsilności wobec niekontrolowanej spirali terroryzmu, a w końcu także o wybaczeniu. Tylko w Hiszpanii ponad pół miliona sprzedanych egzemplarzy!

Już dawno żadnej książce w Hiszpanii nie udało się połączyć sukcesu komercyjnego z zachwytem krytyki – Patria jest pod tym względem fenomenem.
Prawa do publikacji powieści sprzedano jak dotąd do 16 państw. Na podstawie książki powstaje serial telewizyjny. „Jeśli Chata wuja Toma stała się ostatecznym impulsem dla abolicjonizmu... Jeśli Jeden dzień Iwana Denisowicza uświadomił to, co się działo w ZSRR… To z Patrią powinno być podobnie, bo wstrząsa nasz ymi sumieniami. Nie możemy zapomnieć, że wszystko, co zostało w niej opisane, wydarzyło się naprawdę. I miało miejsce tutaj”.

Fernando Hernández,
„Diario de Navarra”

 „Kiedy skończysz ją czytać, będziesz wiedział, że przeczytałeś klasykę”.

Ignacio Martínez de Pisón

 „Aramburu stworzył niezwykły mural, potrzebny, by zrozumieć dziesiątki lat, podczas których w Kraju Basków przelewała się krew”.

Félix Teira,
„El Periódico de Aragón”

Historia rozpoczyna się w październiku 2011 roku, tuż po oficjalnym obwieszczeniu przez ETA (bask. Euskadi Ta Askatasuna – Baskonia i Wolność, baskijska separatystyczna organizacja terrorystyczna) definitywnego zawieszenia broni. Tego dnia Bittori idzie na cmentarz na grób swojego męża Txata, przedsiębiorcy zamordowanego przez ETA, by powiedzieć mu, że postanowiła wrócić do ich rodzinnego miasteczka. Dzięki Bittori i ośmiorgu innym bohaterom czytelnik poznaje życie codzienne ludzi, którzy nie angażowali się w politykę, a mimo to, wbrew własnej woli, zostali wciągnięci w konflikt. Ludzi, którzy z obawy o własne bezpieczeństwo nie protestowali przeciwko terroryzmowi swoich rodaków. Milczących ofiar wojny domowej trwającej w Hiszpanii kilkadziesiąt lat.
Brak tu bezpośredniej relacji o polityce, podanych wprost danych historycznych, a mimo to autorowi udało się stworzyć szczegółowy i niesamowicie poruszający obraz realiów tamtych lat – dzięki portretom bohaterów i ich losom. Aramburu w mistrzowski sposób pokazuje, że w rozbitej przez polityczny fanatyzm społeczności nie sposób zapomnieć pewnych spraw i że wielką potrzebę wybaczenia mają obie strony konfliktu.

Książka została obsypana najważniejszymi nagrodami:

  • National Critics Prize,
  • National Prize for Literature (2017),
  • Euskadi Prize,
  • Francisco Umbral Prize,
  • International Prize for Journalism,
  • Arcebispo San Clemente Prize,
  • Dulce Chacón Prize,
  • Cambio 16 Prize,
  • Książka Roku według: ABC, „La Vanguardia”, „El Cultural/El Mundo”, „El Correo”, „El Periódico”

„To bez wątpienia jedna z najznakomitszych powieści ostatnich lat”.

ABC

Fernando Aramburu (San Sebastián, 1959 r.) jest z wykształcenia filologiem i od 1985 r. mieszka w Niemczech (Hannover). Jest autorem trzech tomików opowiadań oraz powieści: Fuegos con limón, Los ojos vacíos, El trompetista del Utopía, Bami sin sombra, Viaje con Clara por Alemania, Años lentos, La Gran Marivián, Ávidas pretensiones i Las letras entornadas. Wielokrotnie nagradzany za swoją twórczość, otrzymał m.in. Premio Euskadi, Premio Mario Vargas Llosa, Premio Real Academia Española, Premio Tusquets Editores de Novela oraz Premio Biblioteca Breve.